HETTY MULDER

Novellen

Sunsation 2010

 

Het is zo ver, juni en de  zonnewende  nadert, dat wordt ieder jaar gevierd in het Observatorium van Robert Morris in de polder tussen Swifterbant en Lelystad.

 

’s Avonds ervoor tuffen Marian en ik met de camper de straat uit, het schakelen is weer even wennen, Marian: ‘je rijdt toch wel vaker in de camper?’ jaaaaha, vanmorgen nog een stukje van de camping naar huis!”

 

De rit verloopt goed tot bij aankomst van de ‘place to be’ Wat is hier gaande, pal langs de ene kant van het observatorium wordt de Hanzelijn aangelegd en langs de andere kant een weg met een tunnel onder die spoorlijn door. Het Landschap kunstwerk is van zijn wijde omgeving ontdaan  en ligt nu ingeklemd tussen de tekens van snelheid en commercie. De plek heeft hiermee aan magie ingeboet.  Jammer, maar het was met geen enkel protest tegen te houden.

 

Er staat een straffe wind en we zoeken een beschut plekje om de camper te parkeren voor de nacht. De avond brengen we bij een wijntje genoeglijk babbelend door, gesprekstof te over. Zo nu en dan lopen we een rondje over het terrein door de harde wind, langs de medekampeerders en kunstenaars die rond de vuurtonnen plezier en warmte zoeken. De cirkel met podium hebben we al even bekeken terwijl er  geoefend werd.

 

01.00 uur gaan we slapen om nog een paar uur te pakken voordat het feest begint.

 

04.00 piept Marian’s telefoontje, eruit, koffie en broodjes maken en bepakt met tas, stoelen en poncho’s gaan we richting kring. Het feest begint met een ‘Heavy Metal band’ die de ochtend van de nacht afscheurt, we zijn op slag wakker! De herrie gaat over in zachte vogelgeluiden en drie witte nimfen verschijnen op de hoge smalle rand van de cirkel  om daar een dansje uit te voeren, je houdt je hart vast, romantisch is het wel.

 

Tot zover nog droog, prachtige wolkenluchten met een aarzelend streepje oranje.

 

Dan gaat het mis, niet met het programma, dat weer even gevarieerd is als anders en loopt als een trein maar de wolken.. ze pakken samen en de eerste plensbui spoelt over ons heen.

 

 

 

suns6  sun1

 

sun2  sun3

 

sun4  sun5

 

zonnewendefeest
in de stromende regen-
spelbreker de zon

 

Onze poncho’s ‘doen’ het prima en we blijven wakker en genieten van de Zweedse rapper/performer,  van onze Friese Nienke en de vele dichters die allen het thema, Noorderlicht,  laten doorklinken in hun optreden en ook de zon wordt met woord en muziek gelokt  maar het mag niet baten, bui na bui valt en een deel van het publiek geeft er de brui aan en trekt zich terug in de grote tent waar het droog is en de koffie vers.

 

Wij zitten het feest uit en worden beloond als bij het laatste swingende optreden van een band uit Letland de zon doorbreekt! Iedereen springt op, klapt de paraplu dicht, werpt de regenkleding af en danst de stramme benen weer los na de lange, koude, natte zit.

 

Mooi feest, de goede momenten zullen beklijven en de zomer begon daarna.. met een  hittegolf!

 

Almere, 22juni 2010