Vaders gereedschap
tot rust gekomen
in het stilleven

hand- en stoofpeer
de bloesems vergelijken
lenteplezier

  gereedschap

in de eierdoos
vastgeplakt aan het deksel
een donsveertje

aan de kade
de veerboot nog niet in zicht
wel een zee van tijd

 haiku koren  

het koren gemaaid
de laatste strohalm verwerkt
in het oogstsymbool

 

haibun

maart 2020

Het kost haar moeite voordat zij netjes gekleed met haar rollator de deur uit kan om op dit vroege uur naar de supermarkt te gaan.
Lege schappen staren haar aan, de vakkenvullers moeten nog beginnen. Het boodschappenlijstje gaat terug in haar zak.
Verrast door de geur van versgebakken brood denkt ze terug aan haar jeugd, de bakker op de ene hoek van de straat, de kruidenier op de andere.
Weer thuis voelt zij haar knieën, met een zucht legt ze een zakje op tafel. Haar man, die terwijl zij weg was koffie heeft gezet, helpt haar uit haar mantel en maakt het zakje open, twee verse krentenbollen.

levensbehoefte -
de vertrouwde lentebries
streelt haar gezicht

N.B. de supermarkt biedt 70plus ouderen de unieke gelegenheid om van 7.00 tot 8.00 in alle rust boodschappen te kunnen doen…

Haibun

Oudejaarsdag 2020

Midden op het uitgestorven plein staat een vuurrood kiosk wagentje,
met ernaast een bord waarop in zwierige letters: koffie, thee en gebak.
Een vriendelijke jonge vrouw achter de toonbank begroet mij uitnodigend.
Dralend kijk ik om mij heen.  
Naast de stenen wereldbol torent een enorme kerstboom met minstens
duizend gekleurde lampjes. Winkels donker en dicht, stilte en kou.
Dan zie ik in de verte een vriendin aankomen …


ontvolkt Globeplein
gedachten vol compassie
zwerven wereldwijd

handen warmen
aan een ‘koffie to go’ -
op weg naar nieuwjaar

Camperreis Portugal

Ik pak de fiets om Caminho te verkennen, een stadje met smalle straten en fleurige stokrozen langs de gevels.
Aan het dorpsplein zie ik in een soort winkeltje vrouwen drukdoende tussen bergen draad.
Er worden bollen van gewikkeld en op kleur gesorteerd.
Ik stap naar binnen, het valt even stil en ik word nieuwsgierig opgenomen. Eén van hen spreekt een woordje Engels en vertelt dat zij de draden als restant opkopen bij de plaatselijke textielfabriek waar T-shirts gemaakt worden.
De vrouwen haken er tassen en badmatjes van om te verkopen op de markt.
Ik vraag of de bollen ook te koop zijn. In rap Portugees wordt overleg gepleegd en jawel die zijn te koop voor 2 euro per kilo! Even later sta ik buiten met twee dikke bollen draad in roze en grijs en haaknaald nr. 10,  wat een prachtig souvenir!
draden

de reis teneinde
van het gewone leven
de
draad oppakken

 280812f              caravanhaiku
 20210111 221227
Gevouwen A4 met 6 van mijn haiku’s , 2019 – 2020